dün Schwetzingen e gittim sonunda. heidelberg yakınlarında, otobüsle bi saat meseafede bi yerde. bu kasaba küçük bi yer olmasına karşın, bünyesinde müthiş bi bahçe bulunduruyor: Schwetzingen Schlossgarten.

öyle büyük bi yer ki uzaydan bile rahatlıkla görülebiliyor (google maps). 2 yüzyıl kadar önce kurulmuş bi yer olmasına karşın, özenle ve itina ile saklanıp bugüne kadar varlığını sürdüregelmiş.

gez gez bi hal oluyo insan, o derece büyük yani. özellikle ana yoldan sapıp da ara yollara, patikalara girince, epey keyifli bi yolculuk başlıyor ormanda :)

ağaçların yanında ayrıca bir çok da heykel yapılmış. bunların en büyük ortak özelliği hepsinin ağzından su çıkması :) çok enteresan bi şey. bunun özel bi anlamı var mı bilmiyorum ama belki de bahçedeki bereketli su kaynaklarını simgeliyor olabilir diye düşünüyorum.

ayrıca mini mini havuzlar her köşe başında karşımıza çıkıyor.

patika yolların bazı kenarlarında büyük vazolar konulmuş ve bunların üstündeki işlemeler de oldukça dikkat çekici. resimdeki gibi ürkütücü ve garip insan-öcü arası figürler var :)

bu koca bahçe içerisinde ilk göze çarpan şeylerden biri de cami. evet, içeride kilise yok ama çok güzel bi cami var her ne hikmetse. gerçi kullanımda değil, sadece turistlerin gezebilmesi için açık tutuluyor.

iç ve dış duvarlarda bol bol arapça yazı var. giriş kapısının hemen üstünde ise okuyabildiğim kadarıyla "la ilahe illalah" yazıyor.

çok güzel tasarlanmış geçitler göz dolduruyor gerçekten de. ah burada sevgiliyle kol kola gezmek vardı :) gizli saklı yerlere konulmuş banklarda oturmak vardı uzun uzun :)
ağzından sular fışkıran binbir çeşit kuş figürleriyle çevrelenmiş bi havuzcuk karşılıyor beni bu geçitin sonunda.

havuzun ortasında ise bir baykuş. ayaklarının altında ise avı var. nedense bazı figürlerde bol bol şiddet içerikli unsurlar kullanılmış.

hep filmlerde görürdüm bu labirent bahçeleri. ilk defa birinin içinde bulunmuş oldum böylece :) cidden kayboluyor insan. nereye gittiğimi bilmeden, görmeden yoluma devam ediyorum, bazen çıkmaz yollara girdiğimi farkedip geri dönüyorum, başka bi yol kullanıyorum :)

wuuu uu. sonu nereye çıkıyor acaba bu yolun :D işin kötü yanı, ben de öğrenemedim, nedense buraya giriş yasaktı :/

ve bir sürü hayvan etrafta cirit atıyor. bu sincap da yolumu kesti bi ara. ceviz mi ne bi şeyi aldı yoldan, sonra kenara çekilip kemirmeye başladı. ben de hareket etmeden onu izledim, ama bi ara burnumu kaşımaya yeltendim, o da hareketten kıllanmış olacak ki kaçtı hemen :/

kocaman balıklar var suda. abartmıyorum, kol kadar büyüklükteler :D hatta bazıları var, bacak kadar olmaya aday :D gofret atıyorum, o yüzden ağızlarını sudan dışarı çıkartıp da açıyorlar :D
aynı yerde ufak bi ördek ailesi de var.

kocaman bi de kuğu var. attığım gofret parçalarını önce kim kaparsa artık. ama bu kuğu diğerlerini dövüyor da alıyor tüm parçaları :D gofret bittikten sonra bana bile ufak saldırılara başladı, daha başka neden vermiyom diye :D tam yüzsüz valla.

sonra da boynunu büküyo numaracı :)

bu hayvanın adını bilmiyom. bilen varsa yorumda belirtsin. mal mal ortalıkta dolaşıyordu :D

bu da leyleğin yandan yemişi oluyor herhalde :) şaka şaka :) bunun da ne olduğunu bilmiyorum. dakikalarca kılını bile kıpırdatmadan durabiliyor.
dün bayağı yoruldum tüm bahçeyi gezeyim derken. sonunda da bi gölün kenarında cimlere uzanıp da kestirdim azcık. sonra da doğru heidelberg e döndüm.

bugün de canım acaip sıkılıyor yawf. yapacak bi şey yok. yakınlardaki gidilecek yerlere gittim hep :D uzaklar kaldı anca. oralara gidebilmek için de vakit lazım uzun uzun. bakalım ilerleyen günler ne göstericek..